Digilin

'Ken Lee'

28 Maart '08 om 11:29u. Category: default

Bijzonder hilarisch filmpje over een Bulgaarse Idols deelneemster.

"Dzis ies Iengliz!"

lef

20 Maart '08 om 17:00u. Category: default

In het pas overgenomen tuincentrum sprongen er zomaar (écht zómaar opeens) twee überschattige mandjes met viooltjes in mijn karretje. Ik heb alleen 1 probleem. Mijn huis is te klein voor 2 mandjes met viooltjes. En ik heb geen voortuin. En mijn achtertuin, nja, daar kijk ik nu ook niet dagelijks in met dit weer. Een probleem dus.

Bij thuiskomst viel me nogmaals de grote vensterbank op bij het raam naast de voordeur. Precies groot genoeg voor de 2 mandjes. Ik heb besloten de proef op de som te wagen. Nu kan ik er elke dag naar kijken. En móchten ze dan tóch gejat worden, dan hoop ik dat de jatterd er ontzettend van geniet of zijn moeder er heel blij mee maakt.

Sjee, ik kan ze zelfs vanuit de studio achter zien! Als ik me heeeel lang maak dan... Spannend hoor.

donders!

17 Maart '08 om 15:06u. Category: default

Jellybeans met chili smaak. Da's schrikken!!!

effe niet...

17 Maart '08 om 15:05u. Category: default

Ik heb kouwe TENEN!!! *%@$ #$%!!! Sorry... Kortom; we zijn weer thuis. Shirt, trui en, oké, nog maar een trui aan. En nog steeds kouwe tenen dus. Ah well, I'll get used to it again. Just have to... Zondag was een lange dag die om half 5 begon en om half 2 's nachts eindigde. Voor een dagvlucht viel het me mee. Maar favoriet zal het nooit worden. Ik vind andersom gewoon leuker; een nachtvlucht van Amsterdam naar Kaapstad. Alleen vielen de tickets voor Augustus nogal tegen... ;)

Maar waar was ik gebleven in het verhaal? Oh ja... Toen we in Montagu zo'n beetje uitgekeken moesten we weer terug vallen op ons reisschema. Alleen; zo'n schema hadden we dus niet. (Geweldig concept trouwens 'Geen Plannen') Na het besluit dat zaterdagnacht de laatste nacht in Montagu zou zijn hebben we de Lonely Planet erbij gepakt voor ons vervolg. Ik had geen flauw benul waar ik naartoe wilde. Lief wilde wel graag naar Citrusdal, daar had ie een huisje gezien op internet waar ie toch wel nog nieuwsgierig naar was en het 'even' in het echt wilde zien. Nu ligt Montagu en Citrusdal zo'n 250 km uit elkaar dus het was een 'stukkie' om, maar aangezien het ons verder toch aan concrete plannen ontbrak was het besluit vlot genomen. We hebben nog 1 nachtje in Swellendam doorgebracht bij de Rose Garden. Gerund door Charlotte een ontzettende Dame-dame van zo rond de 80 jaar schat ik. Een klein vrouwke met een energie van 3 voetbal elftallen bij elkaar; niet bij te hóuden! Ze vond het reuze gezellig dat ze met ons Afrikaans kon 'gesels' en kletste ons de oren van de kop. Maar vervelend was het absoluut niet en we vinden het een aanrader voor iedereen en zullen er ook zeker terug gaan als we weer in de buurt zijn. Je wordt er écht in de watten gelegd voor R190,- p.p.n. Overigens in een Swellendams restaurant de meest gore Lasagna EVER gegeten; 1 lasagna blad als bodem en 1 als 'deksel' + laag cheddar en daar tussen een moddervette plens gehaktsaus. Gatverdegatverdegatver... Doch dit terzijde... (Ik proef het soms nu nog...)

Vanuit Swellendam tuften we door richting Citrusdal. Het werd die rit heter en heter en toen we de N7 afdraaiden wees ons temp metertje 41 graden Celcius aan. Warme lucht om in te ademen. Even wennen, maar wel lékker! De Lonely Planet melde ons dat er niet echt een overdaad aan acco was in CD. 1 Acco werd beschreven met 'Een slingerend grondpad....' en werd al direct door mij van de kaart geveegd. De anderen klonken te saai of te duur of te ver weg. Eigenlijk lag ALLE acco búiten CD. En aangezien we maar 1 nacht hier bleven wilden we wel in het dorp slapen. Dus hup, de information office bestormen. Daar werd ons 3 mappen met acco in de handen geduwd met '...take this and get a cool drink in the pub'. VVV+kroeg in ineen dus. Handig.
Van de mappen werden we ook niet wijzer; geen prijzen en we waren moe, warm en knorrig. Via mij d-tour vanaf het toilet viste ik 1 flyer uit de kaartenbak van de VVV. Terug bij de tafel bleek dat Rob nét die acco open had gelegd in de map. Het was een working farm 'Staalwater' van de Burtons family. 4 Dagen later bleek het de acco te zijn met de 'windy dirtroad' die al bij voorbaat had afgeschreven...

De Burtons bleek heaven on earth. Een enorm warm en goedlachs gezin. We begonnen met 1 nacht, na nacht 4 schoven we door naar de slaapkamer van dochter Theresa die voorlopig wel even in de mainbuilding zou gaan slapen en daar verbleven we nog nacht 5 en 6. Mét buitendouche! I just LOVE them! Citrusdal bleek een heerlijk dorp met prachtige bergketens er om heen. De familie nam ons op sleeptouw voor een dip in the river (leuk, mocht ik eindelijk achter in het 'bakkie' zitten op weg naar de rivier) en voor een familiebezoek naar hun zoon die hoog in de bergen als wijnboer op een farm werkt. Deze tour werden we vergezeld door andere gasten die met 3 4x4 wagens ons op rit namen. GAAF! Verder werd er niet van onze zijde geweken door honden Honey en Johnny (zij; de grappigste hond ever op Jop na en hij; een ontzettende Sissy maar wel een enorme knuffel schat.) Hun liefde kan overigens ook liggen aan feit dat ik binnen 1 dag al een pak Beeno's (hondekoeken) in de cottage had. Dat werd iedere ochtend weer een schattig ritueel; ik heb twee honden op geleerd om op commando te gaan zitten. Of eigenlijk; dat heeft het koekje gedaan. Koekje er bij? Verder waren daar nog katten Sushi, Skelm en Ukkie/Indigo en zwijnen Ruby en Humpfrey. Die laatste twee vonden ons ook lief. Of onze afval emmer dan. En een kaars die buiten hebben laten staan. Zeer smakelijk.

Nadat onze gastvrouw Chrissy op dag 6 keihard 'Time To Say Goodby' van Antonio Banderas tijdens het ontbijt draaide besloten we dan toch maar onze biezen te pakken. Eerst moesten we beloven terug te komen, hoe dan ook. Een belofte die we graag maakten. Hoe dan ook. (!)

Tot zover weer even. We zijn al bijna een week thuis en ik ben nog niet eens bij onze avonturen in Gansbaai. Die komen zeker ook nog even aan de beurt. Leuk om de woonplaats van mijn ouders eens wat aandachtiger te bekijken. Zowel van boven als van onder. Daarna zullen we ook eens een duik nemen in de foto's. Niet zo veel dit keer. 1700 ofzo? Die van Rob dan... Op mijn Facebook staan overigens wel al wat fotoos. Maar nu eerst weer efkes aan het werk. Waar moeten we anders ticket nr 13 van betalen??? ;)

Ciao!

nog efkes...

11 Maart '08 om 21:57u. Category: default

Zo. We hebben weer internet. Hoera! Hier dus weer een berichtje vanuit het zuid-afrikaanse. Waar waren we gebleven? Oh ja! De hike! Dat is dus een wandeling. Of, herstel, een klautertocht door voornamelijk rivierbeddingen. Het was een korte hike maar na 50 meter stond ik al te hyperventileren. Even schrikken want, waar komt dit nou weer vandaan. Waarschijnlijk warmte en andere drukte in mijn hoofd. Kop koel houden en gestaag verder gebanjerd. Prachtige hike, dat gelukkig wel. Na de eerste 2 kilometers ging het weer lekker. Het weer was goed; beetje bewoliking en lekker windje door de kloof dus dat werkte mee. Na een paar 'tricky parts', overhangende rotsen, flink wat stijl geklim en meer van dat soort ongein, bereikten we de eerste poel. Wow! Maar het was nog niet DE waterval. En ik weet het nu definitief zeker; een hike naar een waterval betekend onmogelijk geglibber over rotsen en gedoe met lompe ladders van takken tegen stukkies bergwand. Uiteindelijk ontdekten we waaraan deze waterval haar naam aan dankte; we kwamen terecht bij een aarde donkere spelonk waar water in stortte in een flinke poel met zwart water. Er was amper zonlicht en daar waren de naamgevers maar wat blij mee; het was de vleermuis-waterval. We zagen ze niet maar we hoorden EN roken talloze vleermuizen. Het water was ijs en ijs koud door het gebrek aan zonlicht en door de 'droppings' van de beestjes rook het er dus vrij bijzonder zeg maar... We zijn terug geklauterd naar de eerste poel waar een lekker zonnetje scheen. We hebben een duik genomen en lekker gelunched voordat we in record tempo weer terug zijn gehobbeld naar de auto. We hadden nl een afspraak. Met een makelaar...

Wat die makelaar betreft; met hem erbij waren de 35ha berg geweldig, zonder hem en een dag later was onze bril wat minder roze. Deze berg word niet de onze. Al was het alleen maar omdat de prijs iets te veel was voor een hoop grond waar alles op 'zou kunnen' groeien en de wind ook wel eens 'zou kunnen' gaan liggen. En meer van dat soort details. Dit is niet waar wij mee kunnen en, klaarblijkelijk, ook willen starten in dit prachtige land. Maar hiervoor kwamen we wel hier. Om door te zien en te beleven te leren wat we nu eigenlijk wel of niet willen dus dit was een kostbare les.

Een dag later vierden we samen mijn verjaardag. Lekker knus ontbijtje op bed en een heuze ballon in een heuze verjaardagskaart van mijn pappa en mamma. En een verjaardagstelefoontje. We zijn de hele dag lekker aan het rondtouren geweest en hebben 2 wijnproeverijen gedaan. Nog effe en ik ga het nog echt lekker vinden ook. 's Avonds, ook direct de laatste dag in Montagu, hadden we bubbels van de wijnproeverij in een poepie luxe restaurant. Want die heb je ook in Montagu. En daar zit je dan opgedirkt en jarig te wezen en te smullen van best wat haute cuisine terwijl je eerst een meegekookt kevertje tussen je rijstkorrels vandaan tovert en vervolgens een steentje uit je chocolade soufle slobbert. Categorie 'heb ik weer'? Bij het kevertje stoof de eigenaresse nog zwaar gegeneerd de keuken in maar bij het steentje kregen we alledrie zo de slappe lach dat we besloten het maar te negeren. Dit was one in a million en daarbij, de chef geloofde ons toch niet. Maar ik loog niet. ECHT niet.... Maar de champoppel was lekker...

Ondertussen zijn we door getuft via Swellendam naar Citrusdal. En, oh, oh, oh, Citrusdal, wat heb je ons in je greep gekregen. Maar nu ga ik eerst weer gezellig doen en de flaptop aan de kant kiepen. Straks lekker slapen en morgen gaan we een stoere 4x4 tocht doen op de Overberg en misschien ook nog het duingebied 'De Plaat' op om de toch af te sluiten met een bezoekje aan de echt Kelders van Gansbaai; de druipgrotten waar vroeger de piraten zich verschansten. Aye aye mate! tot later!