30 September '07 om 18:46u. Category: default
Monday, monday... Wie kent het liedje niet? Wij vertrekken
monday, maandag dus, wéér... Voor vakantie nummer twee. Da's om die decadentie graad omhoog te schroeven weetjewel?
Monday rollen we onszelf om half 6 uit ons bedje om de eerste boot naar Terschelling te vatten. Daar blijven we een weekje in een te groot huisje mét ADSL. En dús zijn we nu druk doende met wéér inpakken. Al het zomerse goed word uit de koffer gekieperd en het minder zomerse er weer in. Daarbij volgen dan nog de benodigde bekabelingen in de categorie 'je-weet-maar-nooit'. Kabeltjes voor de ADSL verbinding (want misschien is het wel helemaal geen wifi) en kabeltjes op iPods in het gareel te houden. En fotocamera's en videocamera's. Oke. CamerA. 1 Videocamera. (Voor Terschélling! Proest!). Nou ja, en en en en... nog veel meer rotzooi. Alles voor een weekje helemaal niks. Héérlijk.
Minder puntje; zojuist hebben we de bootticket voor Jop geannuleerd. Dat was weer effe slikken. Jop 'staat' nu overigens in een kille witte dokterspot op de kast. Ze staat as te wezen. Dat rammelt overigens die as. Het is bizar om de pot vast te houden. Was dít nu mijn hond? Maar het rammelt dus. En van de onwennigheid komen wij weer met bittere grapjes. Zo dachten we van 'Stamp-stamp-stamp, wiebel-wiebel-wiebel...'; we kunnen wel sambaballen vullen met die as! En dan dánsen maarrrrrrr!!!! Tsja sorry. De lach en de traan zitten nog steeds erg dicht bij elkaar. Please don't blame us. (Wat hééft het trouwens gerégend hè?) *grinnik*
Maargoed; ik ga nu ECHT mijn koffer volkiepen en puinruimen zodat we met een goed gedrag straks nog even afscheid kunnen nemen van mijn ouders. Die vertrekken aanstaande woensdag namelijk weer naar Zuid Afrika. En daar horen echte afscheidsknuffels bij!
Dag!
28 September '07 om 12:31u. Category: default
Ons is weer bij die huis. Heerlijk weekje gehad met veel beter weer dan dat Zoover had voorspeld. Het schijnt wel dat we in zo'n erge storm hebben gezeten dat ze twee dagen de veerboten hebben stilgelegd. Oh? Echt? Wij dachten dat dat zo hoorde, die wind. Het is tenslotte een eiland. En wind, ja och, soms wat chilly maar voor de rest maakte het zonnetje veel goed. Maar het was dus 'ernstig' en 'bad winds'. Nou ja, daar hebben we allemaal wel 's last van.
Chios is prachtig en bizar tegelijk. Lekker klein en kneuterig. Alleen waren de kronkels in de weggetjes zó kneuterig dat we zeeziek aankwamen bij onze bestemmig. Sérieus! Dat was dus bizar. Verder is de bevolking van Chios oud. Daardoor voelden wij ons ontzettend jong en hip. Ahem. Tel daarbij op dat 30% van alle huizen in vervallen en vergane staat verkeert ('Was there an earthquake?') en je vraagt je automatisch af hoe het eiland er over 20 jaar uit ziet. Zíet het er dan nog überhaupt ergens naar uit?
Waarschijnlijk zit ik er compleet naast met deze argwaan. We hebben namelijk Chios-stad overgeslagen. Stad = noisy = jakkie = omzeilen die handel. En in Chios-stad gebeurt 'hét' blijkbaar allemaal. Daarloopt men nog jonger, stoerder en hipper te wezen dan wij. Niet zo moeilijk trouwens. We zijn welgeteld 2 minuten in die stad geweest en wisten ons direct vast te rijden tussen alle scooters en brommers die zich als een ware epidemie over de stad hebben verschanst. 't Is niets dat die dingen daar rijden maar leer die lui ook 's parkeren! My gód!
Anyway. Die twee minuten waren dus meer dan genoeg om ons door te jagen naar het vertrouwde Karfas. Onderweg belandden we nog bij een oude Keramiek fabriek aan de kust die sinds 1977 staat weg te stoffen. Volgens bewaker Steve (een griekse amerikaan die na 36 jaar gewoond te hebben in Brooklyn niet wist hoe snel hij moest starten met rentenieren in Griekenland) moet het binnen twee jaar omgetoverd worden tot een museum annex hotel. Ben benieuwd. We kregen een zakje verse vijgen van Steve mee -scháttig!- en hij bevestigde mijn gegis naar een restaurantje waar ik over gelezen had op internet. Restaurant Ankara. Oftewel 't Ankertje. Bedreven door een griek die tien jaar in NL heeft gewoond. We vonden het restaurant en begrepen waarom er zo hoog over opgegeven werd. Wauw!
Met een kopje échte griekse koffie (met prut op de bodem) sloten we het diner en onze vakantie af. We komen zéker terug. Maar dan eind april als alles in bloei staat. Dat schijnt prachtig te zijn op Chios. Oftewel, zoals wij het noemde; klein Zuid-Afrika.
Oh ja, de quote van de reis; "Welll... the lowest temparature of the year?? Welll... it can become as low as ten degrees!", de griekse kijk pijnlijk bij de gedachte alleen al aan die tiengraden C° en voegt dan dramatisch toe; "...at night!" Wij zuchten slechts verlekkerd...
19 September '07 om 09:37u. Category: default
Met nog een druk dagje voor de boeg zwaai ik nu maar vast naar jullie. Wij stappen morgenochtend om half 7 in het vliegtuig richting
Chios om even een weekje zon te pakken en hopelijk wat bij te trekken. We gaan een rondreis doen. Alleen liggen A en B hooguit 40 km uit elkaar en B en C misschien 25km. Veel rond, weinig reis dus.
Ach,
whatever. Kilometers doen we straks wel weer in Zuid Afrika. In februari. Misschien. ;)
12 September '07 om 22:10u. Category: default
Langzaam wen ik aan de stilte in huis. Ik mis het getik van hondenagels op het laminaat. En 's avonds is het stil terwijl de tv staat te blèren. Het zuchten en snoeven vanuit de mand klonk áltijd. Rob geeft me zo nu en dan een perfecte imitatie van Jops geproest en gesnurk en dan heeft ie me dubbel van het lachen. We hebben de eettafel een stuk naar achteren gelegd. Zo is de hoek, waar Jops mand stond, niet zo leeg. Afgelopen zondag hebben deze mand met 99% van Jops speeltjes (en dat waren er nogal wat), haar etensbakken en riemen naar Tukker gebracht, de hond van mijn ouders. Tukker was gelukkig zeer opgetogen over deze erfernis. Binnen de kortste keren lagen alle speeltjes door kamer en gang verspreid en Tukker wist van gekkigheid niet waar hij moest kijken. Eindelijk mocht ie los gaan op de bak met Jops schatten die normaal gesproken hoog boven op een kast gezet werd als Tukker op bezoek was. Een dag later mocht ik vernemen dat hij ook heerlijk geslapen had in Jops mandje die zeker 2 maten kleiner is dan zijn eigen slagschip. Maar hierin kan hij zich waarschijnlijk lekker oprollen en aangezien zijn lijf ook al wat ouder wordt is de steun van de krappere randen wel welkom. Die erfenis is dus goed terecht gekomen.
Ook nog een paar blikken hondevoer en een zak brokken wordt als erfenis afgestaan. 't Komt bij twee veelvratige monstertjes terecht... ;) Zojuist hebben we een foto van Jop opgehangen. Deze was vorig jaar geprint op doek voor een expositie van Rob. Het duurde even, maar nu mag hij pronken in de kamer. Het is een waanzinnig mooie close-up van Jop's snoet terwijl ze ligt te slapen en ik vind hem op dit moment mooier dan ooit. Er zit zelfs een klein kansje in dat deze foto straks megagroot op een vrachtwagen van Boerenbond / Welkoop komt te staan. Wisten wij veel...
Anyway. Het is vanavond precies een week geleden. Het voelt nog als gisteren. Maar we gaan gewoon weer verder en blijven lekker leuke herinneringen ophalen over alle bizarre situaties die we met Jop hebben meegemaakt. En dat zijn er nog al wat. En deel ze gerust met ons als je je nog wat herinnert, we horen ze graag!
Dus nog één keertje; Joppiejoooooooooo!!!
06 September '07 om 09:06u. Category: default
Gisteravond hebben we ons Jopje moeten laten inslapen. Ze wilde nog wel maar het lijf gaf er de brui aan met allerlij narigheid van dien. Jop is 13 jaar en 9 maanden oud geworden.
In mijn mailbox vond ik deze lieve cartoon van Peter. Nooit geweten dat ik zo hard kon lachen janken tegelijk...
Donders wat ga ik 'r missen...
