19 Februari '07 om 22:15u. Category: default
...bedenk me net dat we nu óók geen goeie radio ontvangst meer hebben. En dat vind ik wél een groot gemis...
Toch maar 's mijn boxjes dan naar voren slepen. Moet toch wat...
Geen radio. Dámn! (bagger UPC)
19 Februari '07 om 21:32u. Category: default
Nadat ik tot twee keer aan toe een boeiende brief van UPC kreeg en ik, tot twee keer aan toe, een -tiencentperminuut- helpdesk door stond, kreeg ik weer -tot twee keer aan toe- te horen dat er écht geen rekening meer open stond en dat men écht niet begreep waarom ik van die spannende brieven kreeg. Om zelf wat meer overzicht te krijgen vroeg ik 'mijn faktuur online' aan. Ik kreeg alleen niet eens de kans om ze online te bekijken...
We zijn afgesloten. *$@%#&*
Zojuist heb ik voor een derde keer -dit keer voor totaal 2 euro en 40 cent- de helpdesk aan de telefoon gehad. Dit keer trof ik de enige limburger die niet aan het carnavallen was. En hij klonk nog heel gezellig ook. Hij vond het ook heel vervelend voor me. En hij begreep dat ik redelijk over de zeik was. Hij begreep ook dat ik écht niet van plan ben om me voor 35 euro nogwat opnieuw aan te sluiten. En nee, hij kon me geen brief sturen met zwart op wit dat ik geen klant meer van ze was. Dat dan weer niet. Maar er stond dus nog wél een rekeninge open. Van november 2005 ofzoiets. Duh!
Ik heb 'm vriendelijk gevraagd of ie nog 's de betalingsgeschiedenis wilde opsturen. Dat wilde ie wel. En dan ga ik strakkies een aangetekend briefje sturen waarmee ik alsnog mijn abonnement opzeg. Just to be sure. Dat begreep hij ook wel. Hij wilde zélfs de schuld op zich nemen. Maar voor dat ie me nog een prettige avond wenste had ie nog 1 vraag voor me;
"Heeft u als een kennis gemaakt met Digitale TV van UPC?'
Grapjas...
Dahaag UPC... Steek dat abbootje van ons maar daar waar het licht niet meer komt. Wij gaan vanavond lekker vroeg naar bed. En morgen ook... Aláááááááffff
07 Februari '07 om 21:53u. Category: default
Weet u nog? Ergens in November vorig jaar melde ik paniekerig dat ik (weer) een kies had gebroken. In dezelfde paniekaanval heb ik direct de telefoongepakt en de eerste de beste tandarts-centrale gebled met de vraag of ik mocht komen. Pas toen ik de telefoon neer legde sloeg de paniek pas écht toe...
Nu weten de langlezers van dit log waarschijnlijk nog wel dat ik ruim 2,5 jaar geleden
dappere pogingen heb ondernomen om mijn angst voor de tandarts te overwinnen. Ik was toen goed op weg, tot aan de eerste echte behandel afspraak. Toen cancelde de tandarts de afspraak. En een week later weer. En weer een week later kreeg ik een brief dattie nooit meer terug kwam. Hij had op staande voet ontslag genomen. Lékker! Net een beetje vertrouwen opgebouwd en wammes; teniet gedaan. Ik ben dan ook niet door gegaan bij de nieuwe tandarts. Deze tandarts heeft zelfs een aantal weken een kamer geboekt bij een zeer gerenommeerd B&B in de regio. Hoe krijgen ze het voor elkaar...
Anyway. Ik heb het dus nog best een tijd volgehouden tot groot ongenoegen van mijn lief die wel gewoon netjes zijn half jaar controle onderging. Ik weigerde zijn uitnodigingen om mee te gaan categorisch...
Maar na November ben ik een braaf meisje gebleven. We hebben die Deutsche Alexander ontmoet. De nieuwe tandarts bleek een schattig duits inboorlingetje dat gebrekkig Nederlands brabbelt maar met Deutsche gründlichkeit (of hoe schrijf je dat) haar ding doet en 'Noe noe noe, dort dort dort' roept als de assistente niet vlot genoeg reageert. Onze Alexandra is een een veeleisend typje. Maar ze heeft het wel voor elkaar gekregen; ik ga vrijwillig naar de tandarts...
Inmiddels zijn er 4 kiezen getrokken en zijn er 3 opnieuw opgebouwd (kronen). Ik heb nog 1 afspraak te gaan om de boel weer compleet netjes te hebben. Nog 1 kies moet in de verbouwing en dan mag ik het reguliere apparaat in: de half jaarlijkse controle...
De verdovingen doen hun ding. Ik heb zelfs al per abuis een hap uit mijn lip genomen zonder dat ik het in de gaten had. Heb nog nooit zulke grote blaren op mijn lip gehad. Botox is er niets bij. En mijn kiezen; die doen ook hun ding weer. Vanmiddag beet ik harder dan ooit op mijn tong. Met een stuk kies wat er sinds kort dus weer aan zit. Even wennen zo'n compleet gebitje...
04 Februari '07 om 21:52u. Category: default
Pas toen we weer terug kwamen van onze wandeling met Jop ontdekte ik dat ik mijn gouden ring uit zuid afrika onderweg was verloren. Ik vond 'm namelijk terug op straat...
Dat noem ik nog eens geluk hebben. Jammergenoeg waren er geen kiosken open, anders had ik direct een staatslot gekocht. Met jackpot!
04 Februari '07 om 14:45u. Category: default
Nu heb ik dus 4 keer geprobeert mijn wachtwoord te herinneren (of eigenlijk, mijn gebruikersnaam -Lin, lin, Linda, linda of Digilin of digilin-) op die fotosite van Robert en nou ben ik 'discluded'. Voor 10 hele minuten. Omdat ik het dus niet meer wist. Ik mag zelfs de foto's niet meer bekíjken!!
En da's best sneu. Vooral voor Robert, want hij zit natuurlijk op de zelfde IP als ikke. Woops...
Ek is baie jammer, my skat...
04 Februari '07 om 14:34u. Category: default
Zie hier onze 'happy feet', tijdens een wandeling in de
Dunefields van Addo. Het was één van de mooiste dingen die we ooit gezien hebben.
Robert heeft een selectie van onze foto's gemaakt en deze online gezet. Het zijn er nu zo'n 156. Van de ca. 2800 stuks die het waren. Dus een selectie kan je het inderdaad echt wel noemen.
Afgelopen zaterdag hebben we onszelf ook getrakteerd op zo'n klein foto printertje. Een bijzonder kek aparaatje waarmee we, door de hoge resolutie die Robert's foto's hebben, errug mooie afdrukjes kunnen maken. En het allerleukst; het zijn direct ansichtkaartjes. Je zult ons dus niet meer kunnen betrappen op 'we hadden geen kaartjes meer.' Hooguit kunnen de postzegels op zijn. Maar na de overval van twee kinderzegels-verkopertjes, gelooft ook daarin niemand mij meer.
Ach. Soit. Zo'n fotoprintertje is écht geinig. Nu nog even een tray scoren zodat we ook de kleine stickertjes kunnen afdrukken. Had toch wel fijn geweest als de verkoperT ons dat mede had willen aansmeren. 't Zal de zaterdag wel geweest zijn...
De zon schijnt! We gaan wandelen! Woei!
04 Februari '07 om 14:22u. Category: default
Robert ruimt op en houdt een kaart omhoog die hij kreeg voor zijn 40e verjaardag. 'Oh gaaf,' roep ik "da's zo'n eetbare kaart!". 2 Tellen later: "Oh getsie nee, dat zijn velletjes van zeep..."
Extra grinnik toen Robert ook nog een 'lik' nam, om te testen... Bleeeeehhhh!!!!