digilin

dag dag

29 September '05 om 22:39u. Category: default

Paps en mams zijn inmiddels alweer 2 dagen in Zuid Afrika en wij gaan, samen met the @-team, een weekendje naar Terschelling.

Tot dinsdag!

twee reacties

voor en na

19 September '05 om 16:32u. Category: default

We blijven nog even in de Jop-mode hoor. 't Witte monster boft maar weer; een heuze nieuwe mand van opa en oma gekregen!

Klik op de foto van een 'Zo Was Het' foto. Zo te zien bevalt ie bést...

Dankjullie wel!!!

vijf reacties

Onze wc is populair vandaag. Bij het eerste bezoekje vanochtend hoorde ik nageltjes over het systeemplafonnetje krabbelen. Ik ben niet bang voor muizen maar, held als ik ben, ik besloot het gekrabbel over te laten aan lief. Voor als ie weer thuis was. (Erg he? Anderhalf jaar geleden nog zou ik de kiezen op elkaar zetten, een handdoek over mijn haar en zo'n plaatje er uit wurmen... Nu ben ik gewoon laf! Maar ja, ik gun hem gewoon om als held door mij aanbeden te worden.... :) )

Met het tweede bezoekje was het schrikken. Ik trok de deur open en een wolk aan veertjes kwam me tegemoet. Verder veel gevladder en, agossie, een hevig gestressed musje. Hoe het beest er terecht gekomen is, geen idee. Het plafond heeft twee ontluchtings stroken open, maar dan? Van buiten tot onder het dak? Er móet dus ergens een gat zitten. Of die lummel is via de oude schoorsteempijpje naar binnen gekomen. Dat zou ook nog kunnen. Vanavond maar even onderzoeken...

Ik heb de deuren wijd open gezet en de de hordeurstroken opzij gehangen. Na een fotootje heb ik het beestje even met rust gelaten en al snel ontdekte hij zijn weg naar buiten. Zonder kleer- en veerscheuren. Grappig hoor. Vanochtend al een zwaluw met vlieglessen in de tuin. Kwetterende pa en ma er om heen... Erg gezellig!

drie reacties

putlucht

05 September '05 om 14:50u. Category: default

Van schrik zette ik de radio uit. Het gerommel en het ondergrondse gedreun kon ik niet plaatsen.
Tot ik naar de straat voor het huis keek; ik zag gemeente mannetjes in gele hesjes. Boven op een ondefinieerbaar vehicel.
Plots klonk het gerommel in de wc. Toen ik de deur opentrok liep ik tegen een muur van een walgelijke rioollucht op. In de pot stond geen water meer. 1 en 1 was twee; de gemeentemannetjes waren de riolering aan het reinigen. Of zoiets. Met zo'n grote buis de putten leeg slurpen. Je moet toch wat op een dag van 28 graden celcius niet waar.

Snel 2 keer doorgespoeld, frisse spray en de deur goed dicht getrokken. Mopperend liep ik naar voren. Ik wilde de gemeentemannetjes boos op het onheil wijzen wat ze veroorzaakten. Toen ik de voordeur open trok zag ik ze net de hoek om gaan, op weg naar de volgende put in de brandende zon. Ik liet het er bij, zij doen ook maar hun werk.

Ik heb alleen nu al ontzettend medelijden met de uit huis werkende buren. Als díe straks thuis komen om 6 uur... aiaiai...

1 reactie

wakker...

02 September '05 om 08:34u. Category: default

Als wij 's ochtends beneden komen ligt doggie Jop steeds vaker in diepe rust. Het duurt dan even voor ze wakker wordt. Als ze niet wakker wordt aai ik haar zachtjes uit haar slaap, ik wil niet dat ze onnodig wakker schrikt. Zo wordt ik zelf namelijk ook niet graag wakker. Meestal is ze na een paar aaien wel wakker.

Vanochtend ging het anders. Ze lag duidelijk te dromen. Ogen open, maar eng weggedraaid, tongtipje uit de mond en haar lichaam trilde. Ze was duidelijk ontzettend druk in haar slaap. Ik aaide haar zoals gebruikelijk over haar rug. Geen reactie. Om toch wat meer te irriteren aaide ik haar op haar kop. Geen reactie. Op haar wang, tussen haar ogen... Geen reactie. Ik tilde haar poten op. Niks. Hm. Niet grappig. Ondertussen riep ik naar Rob. "Ze wordt niet wakker". Zelfs wat mijn stem werd ze niet wakker. Malle hond!

Rob kwam naast me staan en ik begon Jop toch maar heen en weer te schudden. Nóg geen reactie. Grof 'geweld'. Stevig plante ik mijn handen op haar schouders en begon flink te duwen. En já hoor! Daar was ze. Haar ogen vlogen open en ze sprong overeind. Ik moest vreselijk lachen van opluchting en Jop vond het blijkbaar supergezellig allemaal.

We vragen ons bijna dagelijks af wanneer ze écht niet meer wakker wordt. Laten we het hopen dat ze op zo'n manier gaat en niet na nare ziekte taferelen. Maar tussen deze gedachten door huppelt ze nog vrolijk door het leven. Struikelt af en toe (erg hilarisch) en bedwelmd ons zo af en toe met inwendige luchten... Mal beest. ;)

twee reacties