30 Mei '04 om 23:12u. Category: default
Moei, gaar en alles wat daar tussen zit. Even mail checken. Ontdekken dat mijn felicitatie voor
Poulus niet over gekomen is. Grom. Morgen dan maar alsnog. Met terugwerkende kracht.
We gaan douchen en slapen. Good night ya'll. We hebben heul veul foto's!
27 Mei '04 om 17:22u. Category: default
a. Wat gaat het lekker weer worden de komende drie dagen...
b. Wat gaat het weer lekker worden de komende (*telt op vingers*) 6 dagen...
27 Mei '04 om 10:04u. Category: default
Weer een zeer onrustige nacht gehad. Met officieel Nare Dromen. Ook wel 'ordinaire nachtmerrie' genoemd. Te realistisch om uit wakker te worden; normaal chronologisch verloop, logische feiten, alleen wat overtrokken en extreem. Ik werd dus erg moe wakker. Verder ga ik niet in detail treden, te persoonlijk. Jawel, zelfs d‡t kan op dit log.
WŽl bijzonder was een zeer grappig moment t’jdens die nachtmerrie. Daar vertel ik jullie wel over. (Grappig = leuk = logwaardig)
In mijn droom wilde ik een puppy oppakken. In ieder geval iets liefs en met een zacht vachtje. Ik verwachtte een licht gewicht. Poging 1 mislukte, te zwaar. Ik voelde het vachtje. Ik probeerde het nog eens en trok wat harder. Geen beweging in te krijgen. Toen werd ik wakker en keek in het verbaasde gezicht van Jop. Ik had blijkbaar haar proberen op te tillen.
27 Mei '04 om 10:02u. Category: default
... m'n laiverd ——k een weblog heeft. Ik noem de link niet, maar plaats 'm
HIER. En als jullie nu eens wat meer daar gaan kijken en commentaar leveren dan zal hij misschien wat vaker updaten. *hint*
27 Mei '04 om 09:39u. Category: default
Ik heb een
date met
Heijdy! Woehoei!
26 Mei '04 om 11:56u. Category: default
Geen droom, maar misschien net zo suf.
Ik besloot gisteravond om 10 over half 7 dat ik toch Žcht een bus zout bij de super moest halen. Terwijl ik de straat uit reed zag ik een oude hond midden op de kruising staan. En omdat deze kruising deel uit maakt van 2 sluiproutes raceden auto's langs het beestje. Ik zet mijn auto aan de kant, alarmlichten aan, en loop op het beestje af. Hij is oud, en totaal in de stress. Erg bang. Schuim op zijn mond en veel kwijl. Wantrouwend kijkt hij me aan maar als ik op mijn hurken ga zitten loopt hij op me af. Als ik 'm vast wil pakken smeert hij 'm weer. Weer de kruising op. Besluiteloos kijk ik om me heen. De hond hier alleen laten kan ik niet. Maar ik moet 3 aanrij-wegen in de gaten houden op overactieve automobilisten. Dan zie ik mijn eigen auto langzaam naar voren rollen. In mijn haast was ik vergeten de handrem aan te trekken. En de weg loopt af en de auto rolt steeds sneller op de kruising af. Tijd om de deur open te doen en de handrem te pakken is er niet dus ik gooi mezelf op de moter kap en duw uit alle macht. Wat is zo'n auto zwaar zeg! Maar het lukt; ik voel vertraging en langzaam komt hij tot stil stand. Terwijl ik bedenk wat de volgende stap is komt er weer een auto aan. Iets rustiger en de inzittenden zien mijn geploeter. Ze stoppen en de dame rent direct naar mijn auto deur, doet open en pakt de hand rem. Even staan we te gieren van het lachen maar dan herinner ik me de hond.
Ook de andere inzittende is nu uit de auto gekomen. Met z'n drie‘n 'drijven' we de hond richting de veilige dijk. Als hij die opeens ziet lijkt hij deze te herkennen en begint er naar toe te rennen. Mijn helpers rijden weer weg en ik loop rustig achter de hond aan om me te verzekeren dat hij veilig is. Dan zie ik een vrouw met een meisje waar de hond op af stormt. De hond ziet mij weer en wil weer naar mij toe rennen maar wordt tegen gehouden. Ik loop op hen af en krijg te horen dat ze hem echt kwijt waren. Door het hoge gras waren ze elkaar uit het oog verloren en de hond is oud, ietsjes doof en een beetje slechtziend. Blij huppelt hij om ons heen en ik vertel hoe hij midden op de weg tussen de auto's had gestaan.
Ik ben blij dat ik er toch maar bij ben gebleven. De eigenaren gelukkig ook...
26 Mei '04 om 11:49u. Category: default
We hadden naar een docu gekeken over 9-11. En ergens hebben we ook nog iets met tornado's gezien. Oh ja, op het journaal! Verder kriebelen er wat vakantie plannen voor een beetje Zuid Afrika....
Het is dan niet leuk als je over deze combinatie gaat dromen. We rijden in de caravel van mijn ouders. Onwennig want; bus = groot en stuur zit rechts. Op de andere oever van de lagune in Knysna. Daar redenen we. Heuvel op, heuvel af. En toen kwamen de tornado's, heel veel en heel groot. Vliegtuigen vielen uit de lucht en stukjes mensen lichaam vielen in mijn nek. We verzamelden spelletjes die uit de bagage op de grond waren gevallen. Gelukkig waren er ook overlevenden. Natte mensen die aanschoven bij de braai. Alsof er niets gebeurd was. En toen weer een tornado en toen weer een vliegtuig...
Het was een vermoeiend nachtje.
25 Mei '04 om 16:28u. Category: default
Verdorie; lees ik net dat je geen kaartjes kan reserveren voor Racoon in Erics Bar maar dat je ze in Goes moet kopen in de kroeg zelf. In de voorverkoop that is. En er zijn maar 100 stuks. Goed K is dat! Nu ja... dat maar maximaal 100 man die kroeg in mag is geen overbodige luxe (vorig jaar was het echt afgeladen) maar voor ons is het even een lastig puntje...
En dus hier een oproepje: is er iemand die deze week (liefst a.s.a.p. natuurlijk) nog in Goes komt en even voor mijn langs Eric's Bar c.q. La Strada wil rijden om 4 kaartjes te bemachtigen? Hoe we die dan weer bij ons krijgen zien we dan wel weer... Flesje wijn?
(groot please!)
25 Mei '04 om 14:29u. Category: default
...dan direct ook maar even d——r.
Komend pinksterweekend wordt vast weer memorabel. Ik kan geen verslag vinden van de vorige 'keer' maar daar hebben we het nu nog over. En nu wordt het hele gebeuren herhaald; ene avond Racoon in 't Beest en de dag er op een akoestische set in La Strada, oftewel 'Erics Bar'. Ooit de stamkroeg van de jongens. Of eigenlijk, dat is het nog steeds.
Vorige keer? Tsja, vorige keer werd het een weekendje Goes; overnachten bij Paul en Petra in Middelbabwe. Maar dat contact is een beetje verwaterd dus om daar weer een kamer te 'reserveren' zou een beetje sneu zijn. Daarnaast zijn we nu met 'plus 1' en die 'plus 1' woont op redelijke afstand van het Zeeuwse. Best te doen dus om nachtelijk heen en weer te rijden.
Vorige keer was het optreden in 't Beest een 'revisited' versie van de Faith No More Flashback. Ach, en zanger Bart had nŽt zijn huidige vrouw leren kennen en liep te stuiteren van verliefdheid. Het werd ronduit een
bruut optreden. Hard en gezellig met veel wijn en witbiertjes. Oh ja, Žn een enorme baal shoarma als desert. De volgende ochtend werd er uitgebreid ontbeten, of gebrunched. Er werd gewandeld door Middelburg en later in Goes. Om 16.00 uur zou de set in Strada beginnen. Om 15.30 werd Bart uit bed gebeld; hij had zich verslapen. Wat d‡‡r weer op volgde was 1 van de meeste melige optredens ever. Brak en moe werden nummers ingezet. Er werd tekst spontaan vergeten. Erger dan normaal. En op zo'n punt werd er besloten; '...ik weet de tekst niet meer.... liedje afgelopen!!'. Het maakte niemand wat uit. Vrolijk werd het volgende, halve, nummer ingezet en weer afgebroken. Nog moeier, totaal flauw van de meligheid maar zeer voldaan werd de terugreis aangevangen.
Het was een geweldige weekendje... Heb er zin in!
25 Mei '04 om 14:04u. Category: default
tsja....
25 Mei '04 om 13:49u. Category: default
stasieportret
de wraak voor het verplicht stilzitten
kraamkamer
mams waakt
terug naar huis
...en dat allemaal was dus ergens, een week geleden....
19 Mei '04 om 14:07u. Category: default
...heb mezelf op mijn eerste cornetto van dit seizoen getrakteerd. Na hap 2 herinnerde ik me dat ik eigenlijk alleen de nootjes, het hoorntje en de sjokolaai lekker vind. En dat ik het ijs zelf echt heul bah vind.
Jop boft weer...
19 Mei '04 om 10:05u. Category: default
ik schaam me een beetje dat ik zo weinig te vertellen heb hiero*. Of eigenlijk,
let me rephrase that; dat ik zo weinig vertel hiero**. Want er valt z—veel te vertellen. Maar er valt ook nog z—veel te doen. En in beide gevallen kan ik niet kiezen wat ik als eerste wil of moet doen. Vooral in het laatste geval moet eigenlijk ‡lles als eerste gebeuren. Dat is best lastig. En wat doe je dan; dan ga je op je weblog typen dat je het zo druk hebt.
Ook niet echt logisch. Niet dat ik ooit zal durven beweren dat ik dat ben hoor....
Anyway. Het is 10 uur. En dan heeft half werkend nederland koffiepauze. Dus ik ook. Vind ik dan zelf weer... Maar over al die dingen waar ik eigenlijk over het willen loggen:
We zijn weer naar Rich Wyman geweest. Dit keer maakt hij wel geluid en stond er een irritante dronken Raaltenees bijna nonstop voor zijn neus (en ook die van ons overigens) met zijn armen te zwaaien en meer bier achter zijn kiezen te gieten. Triest gedrag vind ik dat. En jammer ook, want het was duidelijk dat Rich moeite had met contact leggen met het publiek. Hij sluit zich in zo'n geval een beetje af. Heel begrijpelijk. Want oogcontact met de dronkaard betekende direct een nieuwe lading spuug-spetters en een kleffe hand die naar zijn schouders greep. En ik ben boos op mezelf dat ik geen moeite heb gedaan om dat heerschap te laten verwijderen.
Ook boos ben ik op de andere drie dronkaards die mij in een benauwd moment om de nek vlogen toen ik de toiletruimte verliet. "Hee kerel", hijgde 1 van hen me toe, "ben jij ook voor Feyenoord"? Ik slikte een enorme rot opmerking in ('geen ruzie maken Lin!') en beet hen een "nee, dat laat ik aan zatlappen als jullie over" toe. Snel maakte ik me uit de voeten maar de toon was gezet. Ik hou niet van dronken mensen. Zeker niet als ze me in het gezicht walmen.
Maar dat was dus bij Rich. Foto's vind je
hier.
Foto's. Ja! Foto's! Ik heb mijn eigen camera weer terug gevonden. Stond heel netjes in een kastje. Ik begin langzaam te wennen aan het feit dat m'n lief echt fotograaf is. Normaal gesproken ben ’k de fotograve. Zo voorkom ik dat ik zelf op de foto kom te staan. Ik ben een tikkie camera-schuw. Nadat hij voor de eerste keer de camera voor mijn neus hield zei hij 'Wen er maar aan'. "Echt niet" riep ik stoer. Nu moet ik ingeven. Ik betrap me er op dat ik steeds meer ontspannen blijf kijken als hij weer met dat zwarte doosje begint te zwaaien. Maar totaal ingeven doe ik nog niet. In iedere serie zit toch minstens wel 1 foto waarbij ik een gekke bek trek of in ieder geval mijn tong uit steek. Misschien van die verzameling eens een gallerijtje maken?
Wel weet ik dat in de afgelopen paar weken volgens mij meer foto's van me zijn gemaakt dan in mijn hele leven. Vaders en moeders mogen dit niet tegenspreken by the way. Jop is ook populair als model. Jop slapend helemaal. En, oh ironie; Lin & Jop slapend blijkt een ultiem plaatje. Lin met slechts nog 10% van het hoofdkussen in bezit en Jop de overige 90%. De rollen zijn verdeeld blijkbaar.
En wat nog meer? Grijze auto is weer orgineel zwart. Er staat een barbecue op het programma en morgen zal het 'voorstellen aan
broerlief' plaatsvinden. Leuk! Oh ja! En mijn pa heeft een kraamkamer in zijn schuur en ik had er eentje tussen het hedrablad. MŽt kerstversiering. Tot slot; verder heb ik gewoon veel gewerkt. De zaken gaan immers gewoon door. Liefde of geen liefde.
Verwarrend zo'n lang verhaal? Gelukkig hebben we de foto's nog. Maar die komen later want mijn pauze is al langus voorbij!
d‡‡‡g!
*) dit is zaans
**) dit is ook zaans
17 Mei '04 om 16:53u. Category: default
postbankmiep 01: "Oh, ik zie dat uw giropas al geblokkeerd is. U hoeft dus alleen even een nieuwe aan te vragen. Ik verbind u even door..."
postbankmiep 02: "Oh, ik zie dat uw rekening opgeheven is. In 2003 al. Sorry, weg is weg. Kan ik niets meer aan doen. Tot ziens!"
ikke: "sputter..." *belt opnieuw klantenservice van de postbank* Ik tref een aardige mevrouw...
postbank_mevrouw 03: "Hm, wat vreemd... Ik ga even voor u informeren want dit kan zomaar niet"
ikke: "..."
postbank_mevrouw 03: "Nou mevrouw, het rekening nummer bestaat nog hoor. Het staat alleen geparkeerd want hij was al heel lang niet gebruikt. Ik ga even informeren hoe we dit weer kunnen herstellen... Een momentje nog..."
ikke: "..."
postbank_mevrouw heeft opeens een erg zware stem: "Ja met postbank_meneer. Ik heb even het gesprek over genomen zodat we u verder kunnen helpen. De geparkeerde nummers behandel ik zelf namelijk. Er stond een klein saldo te kort op de rekening en er was al een tijdje geen activiteit meer op de rekening. Wel erg vreemd dat ze dit zo gedaan hebben. Eigenlijk geen echte reden voor. Maar vult u het tekort maar aan. Dan krijgt u direct een nieuwe pas toegestuurd en kunt u weer gebruik maken van uw rekening. Wel doen hoor, want het is wŽl een heel mooi rekening nummer! Prettige avond nog!"
Vond ik dus ook. Dat dat nummer mooi is. En daarom 'houd' ik de postbank aan. Dan kan ik ooit nog een advertentie plaatsen met "Help Linda de winter door; stort nu op giro 6033333". :)
Jippie! Ik heb mijn mooie nummer nog! Jippie, jippie!!
15 Mei '04 om 12:19u. Category: default
ik weet dat ie niet zo flateus staat, omdat ie puur een beetje te strak is. Of eigenlijk; ik ben te rond. Toch trek ik het jurkje over mijn hoofd. Aangemoedigd door het feit dat ie naar zuid-afrikaans wasmiddel ruikt. En de zon schijnt dus de zomerkleding mag weer uit de kast en aan mijn lijf hangen.
Dan de verbazing. Het jurkje valt soepeltjes om me heen. Ik wiebel en voel de stof wapperen. Dat kan, want er is ruimte tussen stof en heupen. Ruimte?? D‡‡r? Ik kijk R. verbaasd aan; 'Hij hoort strak te zitten!' mopper ik bijna. Dat zit ie dus niet. Lin is echt officieel wat kilo's kwijt en hoera, het toont zich.
Woei!
13 Mei '04 om 17:49u. Category: default
...dat heb ik lief de afgelopen paar dagen al een paar keer gevraagd. 'Gewoon' antwoord ie dan meestal. Het gaat allemaal een beetje in een moordtempo hier. Met ons dan. Daar heb je het weer, dat 'ons'. Ben er nog steeds niet helemaal aangewend. Dat zegt misschien genoeg. Maar
verder als 'gewoon' komen we allebei ook niet echt. En alle ontwikkelingen die zich wŽl voordoen sluipen er eigenlijk vanzelf in.
Sinds afgelopen donderdag is hij nu bij mij. Heeft een weekje 'vakantie'. Of de duvel er mee speelt worden mijn opdrachtgevers ook wakker. Ik heb het dus druk. En zo ben ik dus al een paar dagen aan het pezen terwijl hij achter mij op mijn laptop werkt, mijn keuken overhoop haalt (en belachelijk logisch weer indeelt) of met camera en Jop op stap gaat. En dat voelt allemaal weer als vanzelf. Alsof het zo al jaren zo is.
Als ik 's ochtends wakker word, is er al koffie gezet. En schoon wasgoed tref ik opgevouwen weer aan. Soms staat er opeens een schaaltje met geschilde sinaasappelpartjes naast me, of een boterhammetje voor de lunch. Zomaar opeens. Dan voel ik me de hemel te rijk. En mijn moodring kleurt nonstop 'relaxed' donkerblauw.
Tussen al het samenzijn door rollen soms de tranen over mijn wangen. Van het lachen. Als hij bijvoorbeeld zegt; 'Misschien moeten we eens beginnen met de wasmand strategisch neer te zetten'...
Ja graag. Zo maar verder. Lijkt me fijn... Wennen is best leuk op deze manier...
13 Mei '04 om 16:50u. Category: default
Dat wat
hij zei;
"13/05/2004 - 9:27 Hi! Thank you all for supporting me, lifting me, singing with me, and carrying me through last nights performance. I am very happy to have the best fans in the world!!! You all helped make it a very special night. You could hear a pin drop, in a cafe that is very difficult. I learned something last night, not to sing too loud. Bring the music and listener together in intimacy. It was really great.
I am resting for a few days. I will see you all very soon.
Lots of love and thanks,
Rich
"
Oftewel; het optreden van Rich Wyman afgelopen zondagavond was zeer bijzonder. Zachtjes gezegd. Hij was bekand finaal z'n stem kwijt maar wist toch 3 sets weg te spelen. Fluisteren, hees en zonder toon... Toch hield hij onze aandacht gevangen. Het publiek zong zachtjes mee en in zo'n donkerbruin kroegje gaf dat een kippevel sfeer. En nee, niet omdat het vals klonk. Leonie zette heel wijs een glas Beerenburg voor zijn neus. Hij vond het vies smaken maar blijkbaar was het effect voldoende. Wat wil je met zo'n overdosis aan kruiden....
10 Mei '04 om 23:26u. Category: default
"Hee Hidde! Wat zie je er uit joh! Heb je nu echt overal van die pukkels?" Ik bekeek mijn neefje van 8 met medeleven. Overal pukkeltjes; hij leek wel een niet volgroeide puber. "Ja! Ook op mijn benen! En op mijn rug en op mijn armen" Hij keek me zelf voldaan aan; "En ook op mijn piemel!" Dat laatste klonk bijna uitermate trots. Ik begon te gieren van het lachen en herstelde me. Ge•ntresseerd vroeg ik of hij de pukkeltjes ook tussen zijn haren had. "Ja!" werd er weer bevestigd. En weer, nu Žcht heel trots, "en ——k op mijn piemel!!!". Hij keek alsof hij de hoofdprijs had gewonnen.
Hidde schaamt zich niet echt voor zijn waterpokken... ;)
10 Mei '04 om 23:13u. Category: default
bed is goedgekeurd door Jop
10 Mei '04 om 22:34u. Category: default
Tsja... Sorry? ;)
-
05 Mei '04 om 17:29u. Category: default
ooit, heel lang geleden, toen ik net begon met mijn eigenste toko en ik nog gewoon, heel vooroorlogs, 1 telefoonlijn had waar gesprekken, faxen en modems gebruik van maakte (niet allemaal tegelijk), is dit gegeven opgenomen in een database van de Kvk. En dit was een hele lange zin met te veel komma's. Doch dit terzijde. 1 Telefoonnummer dus. Tegenwoordig is dit alleen nog mijn privŽ telefoonnummer.
Die database van de Kvk van toen is blijkbaar nog steeds in gebruik. Regelmatig word ik nog opgebeld door meneren en mevrouwen die mij stomme abonnementen wil verkopen. De Elsevier, waarop ik inmiddels op zeer vijandige voet mee sta, maakt hier vooral een sport van. Als toetje, staat in deze database ——k mijn huidige zakelijke nummer opgenomen. Wordt ik 1 keer prive gebeld door een verkoper, dan kan ik er donder op zeggen dat ze als ze bij de S zijn me met het zelfde verhaal op mijn zakelijke nummer bellen. Mijn sport is het dan om hun voor te zijn en de antwoorden te geven voordat de vragen gesteld zijn. ("Nee, nee en nŽŽhŽŽ!")
Maar Žcht 'feest' is het pas als mijn privŽ -destijds ook fax- nummer is beland in een geautomatiseerd fax-programmaatje. Dan wordt er namelijk om de haverklap gebeld en als ik opneem hoor ik de irritante piep. Als het meezit, dan gebeurt dit ook nog eens 's nachts. Vandaag is het weer zo'n feest. Hoop dat het maximaal aantal pogingen niet al te hoog staat ingesteld. Ik 'zit' nu op 6 piep-telefoontjes en ga steeds sjacherijniger mijn telefoon op nemen. Dus mocht ik boos klinken als je belt, dan komt dat daardoor...
05 Mei '04 om 12:35u. Category: default
'Wat ben ik blij dat ik woensdag niet hoef op te draven bij het bevrijdingsfestival zeg!', verzuchtte ik van het weekend. Sinds vorig jaar maak ik geen deel meer uit van het 'vaste' groepje backstagers dat tijdens het bevrijdingsfestival in Zwolle zorgde voor het betere 'handdoek-aangeefwerk'. Hoewel het vreselijk leuk werk was, was het ook een aanslag op je lichaam en je ritme. Ons programma op een 5 mei bestond uit om 8 uur aantreden, pas + shirt ophalen, voorbereiden, inrichten kleedkamers en artiesten cafŽ, vanaf 11 uur vliegende keep spelen, artiesten uit hun kleedkamers jagen (het podium op —f het cafŽ in), bonnen uitdelen, pasjes omhangen, puinruimen en naborrelen. Dat laatste eindigde dan zo ergens halverwege de ochtend van 6 mei. Die dag Žn 7 mei -en soms ook 8 mei- had je nodig om je uiteindelijk weer mens te voelen.
>>>
Lees verder...
04 Mei '04 om 21:56u. Category: default
Sjeeminee! Er blijkt hier gewoon op wandel afstand Žcht een heel mooi bos te zijn. Het Scholbos. Vorig jaar was ik er al een keer goed verdwaald toen ik supervisie had over een kinderfeest van de buurt. Heel slim hoor, om de weg kwijt te raken als je er zelf op moet letten dat alle kids weer veilig thuis komen. Not. Maargoed. Ik was toen denk ik te druk met bospaadjes terug te herkennen.
Maar vanmiddag, met af en toe een zonnetje dat er voor zorgde dat het zachtgroene bladerdek leek op te lichten, heb ik mijn ogen uitgekeken. En dat terwijl mijn heldin door bebbelde over het afrollen van de voetzool, buik en billen aanspannen, borst (-en of -kast) vooruit -ik hoorde mijn ome Wim weer roepen; 'Komop Lin, laat maar zien wat je heb maid!'-, rechte ruggen en licht gebogen knie‘n en na elk stapje heel even je enkels ontspannen.... Dat soort dingen. Ik heb echt mijn best gedaan om mijn aandacht er bij te houden. Maar het was er gewoon zo mooi! De vogels leken aangesloten op 4 x heel veel Watt en een grasmaaimasjien op het naast gelegen landgoed zorgde voor een extra frisse geur van kapot gras. Heerlijk!
Ondertussen stapte ik moedig voort. Rol, ontspan, billen, buik, borst, rug recht... Als een mantra. Maar vaak genoeg klonk heldin; 'Niet voor overzakken!'. Zak ik voorover? Ja, ik 'zak voorover'. Als ik een stukkie omhoog moet wegens glooiend landschap. Dan laat ik me voorover vallen alsof ik de mount Everest beklim. En ik vergeet dan om weer overeind te komen. Bij elke stap die er voor zorgde dat een stuk prut of een hoop takjes een meter verder op belandde wachtte ik op haar 'voeten optillen'.
Van huis naar huis een 3 kwartier wandelen. Op snelheid 1, zoals ze het zo demotiverend wist te omschrijven. Maar dat was om te beginnen. Volgende week snelheid 2. (Duh!) Ik denk dat ik vrijdag stiekum zelf nog een rondje bos doe. Met Jop. Omdat het lekker is. En omdat het bos minder groot is dan ik dacht. En vooral omdat alle paadjes toch weer bij de dijk uit lijken te komen. Dat moet ik kunnen onthouden. *pakt Post-It*
04 Mei '04 om 09:22u. Category: default
zit ik hier in mijn jogging-sport-broek-shirtmetlangemouwen ding. Het staat best hip maar ik vind het er vooral op lijken alsof ik net mijn bed uit kom. Hartje winter. Want dan wil ik stiekum wel eens een joggingbroek dragen tijdens de slaap. En een shirt. Ik probeer het te negeren en herhaal voor mezelf dat ik er gewoon ernstig sportief uit zie. Geheel gereed om mijn verse wandel-coach te ontmoeten die mij, met een beetje mazzel, de kunst van het hardlopen gaat aan leren. Maar we houden het eerst bij wandelen. Omdat ze wil weten hoe het met mijn conditie gesteld is. Het antwoord dat ik haar telefonisch op deze vraag gaf ('Nou, zeg maar rustig dat die gewoon on-gesteld is. Als in Helemaal Niets') accepteerde ze niet. Ze wilde het zelf zien.
En nu heb ik dus ook, oh gruwel, witte sportsokken aan. Want ik vond dat dat er bij hoorde. Anders lijk je zo'n anonieme sporter. Zo eentje die stoer wil doen met 'ik doe aan dure donkerkleurige sportsokken want ik sport niet. Het is namelijk mijn laifstail om zo energiek en gezond te zijn'. Zo eentje. En dat ben ik nog niet. Ik ben een starter. Een groentje. Met witte sokken. En met verse nieuwe stampers aan mijn voeten. Want zelfs die had ik niet; sportschoenen.
'Go' dan maar? Nog even wachten want van schrik ben ik gewoon enorm op tijd. Mijn heldin komt namelijk pas om half 12 ofzo.
Wish me luck.
04 Mei '04 om 08:28u. Category: default
Dhr.
Teeuwen Maassen wordt vriendelijk bedankt.
Kent u het grapje; Brabantse juf vraagt; 'En hoe heet gij?' Brabants meiske antwoordt braaf 'Whitney?'. Het grapje klinkt lang niet zo grappig als ik het hier zo beschrijf maar spreek het maar 's met een zacht-G accentje uit. Wij vervallen inmiddels om de haverklap in een slappe lach die soms ongekend is. Buikpijn, zere rug, tranen in de ogen... Allemaal van het lachen om het zelfde flauwe grapje dat te pas en te onpas als antwoord klinkt. Ook als we het wŽl weten. En zelfs ——k als we het niet willen zeggen. Dan is alleen al er aan denken voldoende voor het verdwijnen van wat voor gemoedstoestand dan ook.
Ik hoop dat het een fase is want heel soms is het Žcht heel onhandig....
03 Mei '04 om 10:46u. Category: default
Een heerlijk lang weekend was het...
Met leuke sms-jes van Ing
Met weer herinneren hoe lang de boulevard van Vlissingen was
Met broodjes die voor je gesmeerd worden
Met een luie Jop (z’jn bank blijkt ook erg comfortabel)
Met het magneet effect...
Met zijn zus, zwager en nichtje
Met Anja die dertig werd!
Met te veel M&M's (in het weekend mag ik 'normaal' eten... iek!)
Met een geweldige visschotel (wŽl dieetvriendelijk)
Met 2 verjaarscadeau's met terugwerkende kracht
Met echte LP's draaien
Met een tikkeltje onrust (ik blijk heimwee te hebben ?!)
Met een troostende arm
Met hem achter mij aan, terug naar mijn huis...
Met veel plannen en toekomstmuziek
Met zoveel meer...
