Energie op doen!

Potberdikkie, wat was mijn batterijtje leeg. Dat merk je nu pas, nu je tijd hebt om weer op te laden. Ik slaap me nog steeds een slag in de rondte. ‘Blijkbaar nodig’ constateert mijn lief dan droogjes. Gelukkig heeft hij zichzelf benoemd tot directeur Koffiezettenindeochtend. Ik klaag niet.

We zijn inmiddels neergestreken in Citrusdal op ons oude vertrouwde plekje bij de Burtons. Blijkbaar hebben we beide op dit moment niet veel behoefte aan nieuwe spannende dingen. Het is goed zo. Alhoewel, de route vanaf de Stompdrifdam bij De Rust naar Prince Albert via Swartbergpas vond ik spannend zat zo met onze Ford Vigo. Allemachtig wat een beroerde weg. Niet mijn ding. Maar wel óngelofelijk mooie vergezichten! Datdanweerwel…

Vanaf Prince Albert reden we door naar Ceres. Het régende daar!! Beláchelijk!! De eigenaresse van de guesthouse waar we sliepen stond echter te kirren als een bakvis om die akelige bui nattigheid. ‘Isn’t it lóvely??’ No mam… Emigreer dan naar Engeland als je zo gek bent op regen. Soms snap ik die Afrikaners echt niet…

Inmiddels zitten we dus in Citrusdal. We zijn ‘regulars’ hier en kind aan huis. Of we kwamen braaien op de stoel en of we mee uit eten gaan later deze week? Ja hoor, allemaal prima. Verder hangen we wat rond bij onze cottage, banjeren we wat door de heuvels/bergen achter het huis of struinen we door de citrusboomgaarden. We zitten hier tenslotte op een organic farm. Vanochtend werden we begroet door potbelly-pig Humpfrey en werden de ochtend knuffels over genomen door de nieuwste aanwinst; kater Boris Johnson. Ik moet nog even googlen waarom dat dier zo genoemd wordt maar het schijnt iets te maken te hebben met de standaard verbaasde blik van het dier en zijn lange haren. (Vader Burton wilde hem eigenlijk ‘Miauw-Tse-Tung’ noemen, maar dat kwam niet door de namencommissie).

Hoe dan ook; het is fijn hier en we blijven nog ff. Later weer foto’s ter illustratie van dit verslag. Want airtime / data wordt, als je maar even met je ogen knippert door mijn iphone als een jellypudding zó opgeslobberd.

Lekker bly almal!

Geland. En nu écht landen

We zijn er weer. We zijn weer in ons ‘home away from home’. Het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar we zijn er. Marktplaats zorgde voor wat extra vakantiebudget en ik… ik probeerde niet ongelofelijk om te vallen. Ik ga niet in details treden. Die doen er nu niet meer toe. Maar mijn huis is verkocht, m’n gezondheid lijk ik éindelijk een beetje in de goede richting te kunnen sturen en, hoera, ik mag nog een jaartje terugkomen bij Schoneveld. Dat zijn alle positieve zaken en dáár gaat het tenslotte om.

Vanochtend ‘zonk’ het allemaal een beetje in. Geen verdriet, maar wel even krokedille tranen. Maar we zaten op een bankje met ongenadig prachtig uitzicht op de Walkersbaai. En met zacht warme zeewind droogt gesnotter gelukkig vlot op. Vanaf nu geen energie meer voor boos en teleurgesteld zijn. Vanaf nu weer opladen en energie slurpen.

Een aantal maanden geleden keken we elkaar diep in de ogen aan. Effe er tussen uit werd 3 weken Zuid Afrika. Gaat dat lukken? Ja, dat gaat lukken, mits… Maar we hadden geluk. Air France zorgde voor een leuke aanbieding met vliegtickets en Couchsufring.com en véél camperen zorgde voor de rest. We hebben 1 uitspatting; met de trein in een + klasse van Kaapstad naar Johannesburg. Dát wordt gaaf en daar hebben we echt nu al zin in. En als het mee zit overnachten we daarvoor ook nog in de ; ‘Train Lodge’; een hostel, midden in Kaapstad wat gesitueerd is in een oud gedeelte van het treinstation. Je overnacht dan in treinwagons en de ‘lounge’ is op het perron. Past wel bij ons. :)

Bij het plannen van de trip hadden we maar een paar opties. 1 Daar van was arriveren op de verjaardag van mijn vader; 13 maart. Dat gílde natuurlijk om een surprise visit. Moeders ingeschakeld; ‘Niet verder vertellen, maarrrr….’ Moeders hield met liefde geheim. En zo werd er gebroeid en gepland. De wetenschap dat we straks hier zouden zijn hield ons overeind. Echt… Door de verrassing konden we niet hard op roepen dat we iets moois in het verschiet hadden. Op Facebook blokkeerde ik mijn vader (…) Ik sloot mijn profiel volledig af van elke mogelijkheid voor anderen om de verrassing te verklappen. Beetje jammer nu; heb geen ideeeee meer hoe ik dat gedaan heb, maargoed. Zoek ik straks thuis wel weer uit. Lieve Ingrid reageerde enthousiast op mijn vraag of zij in ons huis wilde komen oppassen op Kobus en Adje. Hier zijn we zó ongelofelijk blij mee, dat wil je niet weten. Wat een geluk. Zéker nu Kobus toch wat extra aandacht nodig heeft. Eerlijk is eerlijk; ik hou mijn hart vast, maar ik dwing mezelf om positief te blijven; straks, als we thuis komen hebben we allebei een lekkere kater om mee te knuffelen. Punt. Happy thoughts, happy thoughts…

B&B Die Stroom

Dag 1: Heel. Langzaam. Wakker. Worden.

We zijn hier nu met dag 3 bezig. Ik ben nu aan het schakelen. Even écht ‘landen’. Kost me altijd wat meer tijd maar ook dat wijt ik maar even aan de intensieve en onzekere weken die ik achter de rug heb. Maar dat was toen en nu is nu. En nu is het tijd om te ontspannen en te genieten. Nu is het tijd om Zuid-Afrika onveilig te maken. Ha! En we starten hier bij pa en ma in Gansbaai. Ons home away from home…

Tot later!

 

Linda

 

p.s. Wees gerust; na a.s. maandag heb ik geen WiFi meer.

p.s.2 Mijn moeder vraagt net ‘Ik heb hier nog flóppies. Hebben jullie daar nog wat an?’. Mwuhahahaha…