onoplosbaarheden

De hechtingen in mijn voet doen nog steeds stom. Het was er 1, nu zijn er al zeker 3 die niet zo oplosbaar zijn zoals ze zouden moeten zijn. De zwelling neemt af, dus die hechtingen komen opeens te voorschijn. Elk nadeel hep se voordeel. Of, net andersom dan dus. Dus dan.

De chirurg, die ik 31-12 weer mocht bezoeken, verkondigde glunderend dat je die hechtingen er ‘gewoon uit kunt trekken hoor’. Hij glunderde me íets te veel en ik heb ‘m bij mijn voet weg gehouden door hem mijn sok onder z’n neus te duwen. Hij hikte dat hij daar wel tegen kon ‘hoor’. Maar hij heeft het in ieder geval niet weer geprobeerd. Ha! “Heb ik echt m’n sok in z’n gezicht geduwd?” vroeg ik mijn lief op de terugweg in de auto… Lief gaf geen antwoord; hij was nog steeds bezig met me uitlachen…

Maargoed. Vandaag dus een bak heet water met soda er bij. Weken, badderen, soppen. En dan, dan zou ik het proberen. Pittige pincet er bij en kiezen op elkaar. Nou. Goed. Mijn voet is weer brand en brand schoon, maar die hechtingen, laat ze maar lekker even onoplosbaar zijn.

Over 6 weken mag ik weer naar de specialist.