keukenpuzzel

Elk nadeel heeft zijn voordeel, zo ook een bloedirritante bronchitis. Een beetje traplopen voelt al als een marathon, maar met de flaptop op schoot de ikea keukenplanner vervloeken maakt een hoop goed. Halelujah; ik kan er nu mee werken en heb ein-de-lijk een mooie indeling kunnen maken voor onze nieuwe keuken.

De afgelopen 20 jaar heb ik het moeten doen met een knus keukentje waar we welgeteld twee vierkante meter schuifelruimte hadden. Mijn lief en ik presteren het om er sámen in te koken. Ik vind dat knap van ons! Wij kunnen dat. In onze nieuwe keuken zullen we elkaar zo nu en dat gps-coördinaten moeten whats-appen om aan te geven waar we zijn. Want de keuken wordt GROOT! Van 2 m2 naar 12 m2. Het is me wat.

Het indelen bleek een uitdaging. Leermoment; een keukeneiland in een gesloten keuken werkt niet. Goed. Weten we dat ook weer. En dus heb ik toch gesetteled voor de ‘saaie’ oplossing, wat men noemt een ‘paralel’ keuken. What ever. Ik noem het een Amerikaanse keuken; alles tegen de muren aanplonken. En zo geschiede.

Vanuit de woonkamer kijk je straks door kekke schuifdeuren op een mooi rustig keukenblok met alleen een spoelbak en heul veul lades. Daarboven wat plankjes. Aan bovenkastjes doen we niet. Niet daar in ieder geval. Tegen de achtermuur komt een blok met vaatwasser en kookplaat; inductie met daarnaast een grote gaspit voor het serieuze werk. Omdat het kan. Aan het einde van de keuken komt een, wat ik noem, pantry met wasmachine, droger en de CV ketel. Tegen de pantry in de keuken komt dan nog een kast met oven en magnetron en da fridge.

Helemaal fijn zo. Er is eventueel nog plaats voor een extra kastje of een tafeltje met 2 stoeltjes. Er is nog plaats voor opties. En dat vind ik fijn… Voor nu staan er houten frontjes en een wit keukenblad ingetekend, maar dat kan ook maar zo nog veranderen. Ik zou héél graag een mooi kleuren statement willen maken, maar de mooie gras-groene onderkastjes zijn niet meer beschikbaar. Érg jammer. Maar misschien komen we daar nog uit… Ons zal zien! Dit ei is in ieder geval weer gelegd. En nu ga ik weer eventjes een tukkie doen… :-/

keuken indeling keuken aanzicht

stap voor stap

Je zou bijna geloven dat ik het bloggen verleerd ben en misschien is dat ook wel zo. Ik kan het ritme vooralsnog niet terug vinden. Terwijl er toch genoeg te vertellen is!

De verbouwing renovatie van de nieuwe casa gaat als een trein. Ik HOU gewoon van dat huis. Het voelt als een verwaarloosd kindje wat we nu helemaal aan het opknappen zijn met loads of TLC. En met bakken met geld ;) Op dit moment zwoegen we ons door de sloopfase. Ik vind het verschrikkelijker dan ik ooit had durven denken. Het gaat ook vérder dan ik me ooit had durven voorstellen. Mijn lief heeft wel vertéld tot hoever alles kaal getrokken zou worden, maar ik heb me er blijkbaar wat voor af gesloten. Wilde er niet aan denken. Maar het is allemaal the real deal. Een renovatie. We zijn echt tot de kale stenen gegaan en zelfs nog verder. Er wordt zelfs deels een buitenmuur vervangen. Bizár!

Dus nu zijn we dat verwaarloosde kindje nog lelijker aan het maken dan het al was. En dat voelt raar. Heel raar. En dus loop ik sussend en mompelend door het huis. Fluister tegen mezelf, en stiekem ook tegen het huis dat we er bijna zijn. En dat alleen nog dat éne vloertje er uit moet en dat ene wandje en dan stoppen we er mee. Dan houden we op en dan gaan we alleen nog maar opbouwen. We gaan isoleren, Ongelovelijk, comfortabel isoleren! We gaan het huis heerlijk inpakken zodat het geen koude vochtplekken meer heeft. Mooie dikke muren met brede vensterbanken… Nieuwe kozijnen, nieuwe ramen en, oh goody, ik heb me toch een stel mooie schuifdeuren op het oog waar ik ZO ongelovelijk blij van wordt… Helemaal in onze stijl. Zo fijn!

Maar eerst dus nog die laatste slooploodjes. Ik praat mezelf nog even wat moed in en focus me op eind maart. Dan schijnt namelijk de aannemer klaar te zijn met z’n gedoetje en dan mogen wij weer aan de slag! Houdt u uw agenda’s vrij? ;)